NIEUWS‎ > ‎

Vogelverschrikker redt Snip

Geplaatst 23 mrt. 2010 13:22 door Myrthea Rozendaal
Zo graag als onze hond eenden en reigers verjaagd uit het riet, zo verbaasd deed hij me staan vandaag. Na onze wandeling de tuindeur open gezet - lees deur naar kleine binnenplaats omgeven door hoge muren. Vaak vind hij het fantastisch om lekker lui te liggen en zo af en toe een vlieg of spin te volgen met zijn luie ogen.
Maar niet vandaag. Tot twee keer toe kwam hij de piepend de gang inlopen.

De eerste keer gekeken, ik kwam beneden, hij liep naar buiten. Aangezien ik ingespannen boven achter mijn laptop zat, liep ik direct weer naar boven. De tweede keer kwam ik beneden met een bak water voor 'm. Hij de tuin in, ik er achter aan. Gewoontedieren als we allebei zijn, zet ik zijn waterbak op de vaste plaats in de hoek neer. En precies daar zat de schrik van de dag. Daar, in die hoek, zat een hele grote snip (vermoedelijk watersnip). Heel stil, alleen knipperend met zijn grote bruine kijkers.

Vermoedelijk erg verzwakt, misschien ook verwond, zag één rode stip naast zijn oog.
Held als ik ben met vogels (helemaal niet dus, met paarden, geiten, schapen en honden dan weer wel), hond naar binnen gestuurd en de dierenambulance gebeld. "Plaatst u de vogel in of onder een doos, dan komen we hem halen." De grootste doos genomen die ik vinden kon, luchtgaten erin, bakje water erbij en wat fijne kruimels brood en nu maar hopen dat hij het haalt. Zo'n vier uur later, kwamen ze de vogel dan eindelijk halen. Inmiddels zat het koppie van de vogel onder het bloed en kwam er ook bloed uit zijn snavel.In deze tussenliggende uren, heeft onze hond vele malen door het raam gecheckt of er al iets veranderd was.

De man van de dierenambulance meldde mij dat ze weinig meer voor de vogel konden betekenen en hem zouden laten inslapen. Met alle vogels aan de Sloterplas, had ik een snip nog nooit gezien en vroeg dan ook hoe hij in onze binnenplaats terecht was gekomen. De man legde mij uit dat om deze tijd van het jaar de snippen hun grote vlucht maken en daarbij erg verzwakt aankomen en soms neerstorten. Vermoedelijk was dat ook het lot geweest van deze Snip.

Trots als ik was op onze hond, dat hij het kwam melden, hebben we daarna een lekkere wandeling gemaakt en was hij de held van de dag.
Morgen? Zal hij waarschijnlijk weer net zo veel lol hebben in het wekken van slapende eenden...
Comments